خدا رو شکر !

به واسطه اختلال آرین و رفت و آمدهای من و آرین بین کلینک های مختلف  حالا من دوستانی دارم که به دوستی با اونها افتخار می کنم ...

میدونید ما برای کوچکترین تغییر بچه هامون کلی خوشحالی می کنیم!!! 

از غذا خوردن و جویدن ، تا چهار دست و پا رفتن و مداد دست گرفتن بگیر تا بیان حتی یک کلمه توسط فرزندمون ...

چیزهائی که شاید اصلا برای بعضیها عجیب باشه ما براش جشن می گیریم ...

خیلی وقتها هم با هم غصه می خوریم...ناراحت گریه می کنیم و نا امید می شیم ولی باز همدیگرو دلداری میدیم و رو پا می شیم.

خیلی خوبه چون حرف همدیگه رو خوب می فهمیم . چیزهائی که شاید نزدیکترین آدم بهمون متوجه اش نمی شه و آزارمون میده وقتی با هم مطرح می کنیم علاوه بر اینکه درکش می کنیم به هم راهکار هم نشون میدیم .

این خیلی حس خوبیه که آدم دوستهائی داشته باشه از جنس خدا که همه هم وغمشون فراهم کردن آینده ای زیبا برای فرزندشونه ...