اوتیسم که با عنوانهای  در خود ماندگی یا اختلال نافذ رشد هم نام برده می شود را بیماری نمی دانند ، بلکه از آن به عنوان اختلال و در خیلی موارد از آن به تفاوت با افراد غیر اوتیستیک یاد شده است .

متأسفانه تا کنون هیچ دلیل موجهی برای بروز این اختلال ذکر نشده است .

بعضی از متخصصین این اختلال را بر گرفته از توارث می دانند ، زمانی گفته می شد که واکسیناسیون MMR، که در دوازده ماهگی انجام می شود باعث بروز این اختلال       می گردد. در پاره ای موارد وجود عفونت در بدن خردسال مستعد اوتیسم ،و استفاده از آنتی بیوتیک ها در سنین زیر یک سال را باعث برون ریزی این بیماری می دانند . اما به طور قطع و یقین هیچ کدام این موارد و موارد بسیار دیگر که از حوصله این نوشته خارج است  را نمی توان باعث بروز این اختلال دانست .  

به همین خاطر از آن به عنوان بیماری ناشناخته قرن نام برده شده است.

گاه کودک اتیستیک تا سن 3 سالگی روند رشد مناسب از لحاظ کلامی  و رفتاری داشته است و به یک باره تکلم خود را از دست می دهد و شروع به پس رفت می کند. گاه کودک از ابتدا قادر به تکلم نیست و با کمک متخصصین تا حدی به این توانائی دست می یابد.

به جرات می توان گفت که هیچ دو کودک اوتیستیک با هم قابل مقایسه نیستند. و به همین خاطر به آن طیف اوتیسم گفته می شود.

کودک اوتیستیک معمولا از همان بدو تولد ارتباط چشمی قوی ندارد . زمانیکه نام او را صدا می کنید به شما نگاه نمی کند. کلیشه های خاصی دارد مثل چرخاندن چرخ ماشین یا چرخیدن ماشین لباشوئی یا چرخیدن به دور خود و ...، معمولا اگر صحبت کند یک کلام را چندین بار تکرار می کند یا هر حرفی که شما می زنید مثل ضبط صوت ، ضبط و تکرار می کند. هر چند وقت یک بار یک مورد برای او جذاب می شود و فقط به آن     می پردازد.